HİÇTEN BİR KİTAP

Ben ötekidir. "Je est un autre." - Arthur Rimbuad

İstanbul'da doğdum ve büyüdüm. Çizgiyi kafaya tam olarak takmam ortaokul yıllarında oldu, ölümü kafaya takmamla aynı zamanda. Bir bilinmeyenin peşinden gitmem de o zaman...

Bir sürü soru, bitmek bilmiyordu. Her defasında yanıtını buldum sandığım sonrasında düş kırıklarının yaşandığı sorular. Ölüm, ölümsüzlük ve yaşamın anlamı peşinde geçen yıllar. Yaşama yaklaştıran, bağlayan bir araç olarak çizgi hep vardı. Saplantı biçiminde hem de. Çizmediğim gün yoktu. O kadar çok düş kırıklığı vardı ki...

Karl Marx'ın diyalektik materyalizmi, Sokrates'in kinizmi, Jean Paul Sartre'ın varoluşçuluğu, Friedrich Nietzsche'nin bireyciliği, Freud'un psikanalizi... Okuyordum ve öğreniyordum. Her şey birbirine bağlıydı. Sorular bitmiyordu, yanıtlarıysa hep bir parça vardı. Sonsuzluğu anlamaya başlıyordum. 0'dan saymaya başla. İleriye ya da geriye doğru...

İnsanların birbirlerine, çevreme ve bana zarar vermelerine öfkeleniyor, çözümsüz kalıyordum. Öfkem her defasında artarak kendime yöneliyor ve ölmek istiyordum. Ölümü düşünüyor ve korkuyordum.

Hiçliğimde boğuluyordum. Birden bir ip fırlatılıyordu, tutuyordum. Bir kağıda doğru çekiliyordum. Kâğıdın üstündeydim, ip de ayağımın altında. İp ben çekiştirdikçe farklı biçimlere dönüşüyordu. Oynadıkça rahatlıyordum. İp en sonunda kâğıdın üstünde anlamlı bir biçim oluşturdu. Bir baktım ki "ben". Arayış boyunca eklenen insanlardan, olaylardan süzülüp gelen bir ben... Yıllarca aradığım yanıt hep elimdeymiş. Bunu anladığımda önce bir mutluluk, sonra da hüzün... Simurg'tum. 30 kuştum. Ve yanıt bendim.

Şimdi buruk bir gülümsemeyle baktığım ancak pişmanlık duymadığım bir çocukluk... J.M. Barrie'nin Peter Pan'ıydım. Saint Exupery'nin Küçük Prens'i, José Mauro de Vasconselos'un Zeze'siydim. Behrengi'nin Küçük Kara Balık'ıydım. Jules Vernes'in Nemo'suydum, René Goscinny'nin Asterix'i. Ivo Milazzo'nun Ken Parker'ı, Georges Remi'nin TenTen'i, evet bendim. Enid Blyton'un çete üyelerinden biriydim. Morris'in Red Kiti, Robert Erwin Howard'ın Conan'ıydım.

Yolda olmayı seviyorum. Benim yolum yolda olmanın kendisi. Her zaman bir arayıştayım. Yeni şeyler deniyorum. Yaşam sonu olan büyük bir macera...

Bu kitaptaki desenlerin ilk bölümü 13-22 yaşlarım arasında geçen bu süreçte yapılmıştır. Wassily Kandinsky'nin, Edward Munch'un expresyonizminin, Joan Miró, Rene Magritte ve Max Ernst'in sürrealizminin, şaman inancına dayalı işler yapan 15. yy Orta Asya anonim minyatür sanatçısı Mehmet Siyahkalem'in, Karl Marx'ın Das Kapital'ini resimleyen ve Fransa'da yaşayan Türk ressam Yüksel Arslan'in etkileri bu çalışmalarda görülebilir. 1994 yılında desenler kitap olmasının ilk adımını attı. 1994-1999 yılları arasındaysa kitap kendi sözlerini aradı. 1999 yılında söz ve desen biraraya gelip görsellerin son sözünü söyledi.

önkapak

sayfa 1

sayfa 3

sayfa 5

sayfa 7

sayfa 9

sayfa 11

sayfa 13

sayfa 15

sayfa 17

sayfa 19

sayfa 21

sayfa 23

sayfa 25

sayfa 27

sayfa 29

sayfa 31

sayfa 33

sayfa 35

sayfa 37

sayfa 39

sayfa 41

sayfa 43

sayfa 45

sayfa 47

sayfa 49

sayfa 51

sayfa 53

sayfa 55

sayfa 57

sayfa 59

sayfa 61

sayfa 63

sayfa 65

sayfa 67

sayfa 69

arkakapak

sayfa 70

sayfa 68

sayfa 66

sayfa 64

sayfa 62

sayfa 60

sayfa 58

sayfa 56

sayfa 54

sayfa 52

sayfa 50

sayfa 48

sayfa 46

sayfa 44

sayfa 42

sayfa 40

sayfa 38

sayfa 36

sayfa 34

sayfa 32

sayfa 30

sayfa 28

sayfa 26

sayfa 24

sayfa 22

sayfa 20

sayfa 18

sayfa 16

sayfa 14

sayfa 12

sayfa10

sayfa 8

sayfa 6

sayfa 4

sayfa 2