Peter Pan’ın ölümüdür...

-Sana, çok oynama bozarsın diyorum.
-İnadım inat.

Günün birinde dünyaya ayak bastım. Tam seviniyordum ki buna, gölgemi yitirdiğimi fark ettim. Gölgem kayıp gitmişti ayaklarımın ucundan. Tek başıma dikmeyi hiç beceremedim. Gölgem kayıp gitmişti ayaklarımın ucundan. Dikecek kimse de yok artık. Peri tozum tükendi. Çıngırak neredesin? Uçuş bitti. Başlamış mıydı?

Bilinç geldi, “Yaşa.” dedi, “Ölümü...”. Uçuş başladı. Bitmiş miydi? Bebekler el mi çırptı?

Artık anlarla içiçe, hep olduğum yerdeyim. Ateş elimi yakar artık.

Gölgem
Peter Pan.

Küçük Prens’in ölümüdür...

Uçağım düştü... Çiçeğim öldü. Dostum Peter Pan intihar etti... Tek ölüm kaldı bana yakın.

Unutuşa bırak... Öl gitsin. Dibin de dibine vur... İç gitsin. Kaybol sokaklarda... Dövül gitsin. İtlerle konuş... Onlar anlar.

Sarıl ölüme sarılırcasına sıkıca... Öp son nefesini verircesine.

Gir şişenin içine, kıvrıl dibinde uyu... Sarıl şişeye. Düşünde öl bilmeden... Tabutun şişen olsun. Denize salsınlar seni potkal diye... Vur bir karaya dalgalarla kırıl. Anlara gömül... Sarsın seni evren.

Dixi et salvavi animam meam.*

Kediler yedi beni lağıma doğru koşarken... Bir leyleğin gagasında can verdim boklu bir derede yüzerken... Tam girerken deliğime bir insan üstüme bastı öldüm...

Tiksinirsiniz hepiniz benden. Yaşamı paylaşmak benimle, aklınızın ucundan bile geçmez. Beni alkolde saklayın... Ki bozulmasın gövdem. Yanlış anlamayın sevdiğim için değil... Belki ileride işinize yararım. Bir deney daha yaparsınız benimle... Ölüyken bile.

Geberin!!!

Arkamızda başka bir yaşam varmış... Görmemişiz. İndikçe boğulmuşuz... Bilmemişiz.

* Söyledim ve ruhumu kurtardım... Karl Marx son notlarının altına bu Latince sözü yazarak yapıtını bitirmiştir.